Wydawnictwo „Fabryka Gier Historycznych”.

Zapraszamy także do polubienia nas na Facebooku!

Nasza firma zajmuje się projektowaniem i wydawaniem gier planszowych osadzonych w historycznych realiach. Oficjalny start w piątek 27 stycznia o 13:00. Wtedy zostanie udostępniona strona www oraz będzie można dowiedzieć się więcej o wydawnictwie, a także o pierwszej grze, którą wydamy już w kwietniu. Teraz mogę jedynie zdradzić, że gra nazywa się „W Zakładzie. Lubelski Lipiec ’80″. Jej gracze wcielą się w pracowników Fabryki Samochodów Ciężarowych w Lublinie w przeddzień fali strajków, jakie przeszły Lubelszczyznę w lipcu 1980.

]]> http://sienio.wordpress.com/2012/01/26/fabryka-gier-historycznych-ruszyla/feed/ 0 sienio logo FGH http://sienio.wordpress.com/2012/01/19/ferie-z-grami-planszowymi/ http://sienio.wordpress.com/2012/01/19/ferie-z-grami-planszowymi/#comments Thu, 19 Jan 2012 11:34:10 +0000 sienio http://sienio.wordpress.com/?p=4124 ]]> IPN informuje:

Lubelski oddział Instytutu Pamięci Narodowej serdecznie zaprasza uczniów do wzięcia udziału w turnieju planszowych gier historycznych, który odbędzie się podczas ferii zimowych w dniach (dwukrotnie od wtorku do czwartku):

31.01 – 02.02 – godz. 10.00–15.00
07.02 – 09.02 – godz. 10.00–15.00

w sali konferencyjno-wystawienniczej IPN przy ul. Staszica 22A w Lublinie.

Turnieje i naukę gier poprowadzą doktoranci Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, autorzy i projektanci planszowych gier historycznych, twórcy projektu „Fabryka Gier Historycznych”.

Podczas turnieju będzie można zagrać m.in.:

• w grę planszową pt. „Kolejka”, która opowiada o realiach życia codziennego w latach schyłkowego PRL. Zadanie graczy (od 2 do 5) wydaje się proste. Muszą wysłać swoją, złożona z pięciu pionków, rodzinę do sklepów na planszy i kupić wszystkie towary z wylosowanej listy zakupów. Problem polega jednak na tym, że półki w pięciu osiedlowych sklepach są puste…
• w „303”, czyli w szybką wojenną grą planszową dla dwóch osób. Jeden z graczy dowodzi RAF broniącym Wielkiej Brytanii, a drugi atakuje niemieckim Luftwaffe. Zadaniem lotnictwa Trzeciej Rzeszy jest zbombardowanie Londynu, a celem lotnictwa alianckiego powstrzymanie agresora. Każdy z graczy dysponuje sześcioma różnymi samolotami za pomocą których prowadzi operację wojenną na planszy, nawiązującej do stołu dowodzenia RAF. Podniebne pojedynki rozstrzygane są przy użyciu specjalnie zaprojektowanych kości.
• w „Pamięć ’39”, opartą na zasadach popularnej gry „Memory”; wprowadza uczniów w tematykę kampanii wrześniowej 1939 r., operując archiwalnymi zdjęciami. Dołączona do gry broszura zawiera komentarz historyczny do poszczególnych fotografii.

A także w inne gry o tematyce historycznej, np. w „W zakładzie. Lubelski Lipiec ’80″.

Zwycięzcy poszczególnych konkursów otrzymają cenne nagrody ufundowane przez Instytut Pamięci Narodowej!

W imieniu swoim i organizatorów serdecznie zapraszam na ferie z grami planszowymi w IPN-ie. Zapowiada się świetna zabawa. Wstęp na tę kulturalną imprezę jest oczywiście bezpłatny.

Z kolei gangsterzy z Nowego Jorku oraz Chicago bacznie obserwują ten konflikt, usiłując ugrać dla siebie jak najwięcej, a niektórzy z nich – intensywnie się w niego angażują. Jeszcze mocniej niż w pierwszym sezonie uwidacznia się różnica między „starą” a „nową” mafią. Nowe struktury są brutalne, nie boją się rozlewu krwi, a wręcz do niego dążą, uważając, że zamordowanie przeciwnika to najlepsza strategia.

Kontynuowane i rozbudowane zostały wątki fabularne głównych bohaterów, a także kilku innych co ciekawszych postaci – Margaret Schroeder, Komandora, Richarda Harrowa, Angeli czy Nelsona van Aldena. Dodatkowo narracja przebiega nie dwutorowo, jak w pierwszym sezonie, lecz co najmniej trzytorowo. Najważniejsze wątki dotyczą Nucky’ego, Jimmy’ego oraz agentów federalnych. Oczywiście są ze sobą mocno powiązane, ale prezentowane są problemowo, nie chronologicznie.

W drugim sezonie nie wprowadzono zbyt wielu nowych postaci, jednak ich jakość i oryginalność rekompensują ten element. Wśród nich najciekawszym wydał mi się Manny Horvitz (grany przez Williama Forsythe’a), gangster żydowskiego pochodzenia, działający w Filadelfii. Z resztą – przy zawiłych perypetiach już znanych bohaterów, wcale nie odczuwałem braku nowych.

Zakazane Imperium to serial oparty na książce Nelsona Johnsona pt. Boardwalk Empire. Jej autor jest prawnikiem, historykiem i pisarzem w jednej osobie. Scenariusz oparty został na trzech rozdziałach tej powieści. Pierwszy z nich to: The Birth (w wolnym tłumaczeniu: Narodziny), drugi: High Times (Najwyższy Czas), trzeci: Corruption of Atlantic City (Korupcja w Atlantic City). Nie znam pierwowzoru, więc nie mogę ocenić jak wykreowano głównych bohaterów na kartach książki, za to więcej mogę powiedzieć o Enochu Lewisie „Nucky’m” Johnsonie, którego historia stała się inspiracją dla Nelsona Johnsona. W Boardwalk Empire występują jeszcze inne postacie posiadające swój historyczny pierwowzór, są to między innymi Louis „Komandor” Kaestner inspirowany Louisem „Komandorem” Kuehnle; senator Walter E. Edge oraz burmistrz Atlantic City Edward L. Bader – w przypadku dwóch ostatnich nawet nie zmieniono imion i nazwisk, prawdopodobnie dlatego, że to postacie czwartoplanowe.

Nucky to postać autentyczna. Urodził się 20 stycznia 1883 r., zmarł z powodów naturalnych 9 grudnia 1968, dożywając prawie 86 lat. Od 1910 r. przez ponad 30 lat stał na czele „political machine”, czyli nieoficjalnej struktury trzymającej władzę – w tym wypadku w Atlantic City oraz w stanie New Jersey. Machina polityczna to coś w rodzaju mafii, jednak to określenie nie ma tak pejoratywnego wartościowania, choć istnieje mnóstwo podobieństw. W obu przypadkach występuje jeden szef, działają nieustannie (nie doraźnie), posługują się nie zawsze legalnymi sposobami na osiągnięcie swoich celów (np. łapówki, zastraszanie, pobicia). Najważniejszą różnicą jest to, że w przypadku machiny politycznej, jej działacze zajmują wysokie stanowiska, w przeciwieństwie do gangsterów, którzy wolą pozostać w kuluarach i nie ujawniać się.

Najprościej zobrazuję to na podstawie Zakazanego Imperium. Nucky jest skarbnikiem hrabstwa, jego brat Eli – szeryfem, burmistrz Atlantic City to Edward Bader, później Jim Neary, także należący do machiny. Pod przykrywką legalnie działających interesów załatwiają swoje brudne sprawki, nie obawiając się, że dosięgnie ich wymiar sprawiedliwości, a tym bardziej lokalne organy ścigania.

Machiny polityczne przez długi czas legalnie działały w Stanach Zjednoczonych. Akcja wymierzona w ich szefów, to temat na oddzielny wpis, bo ta historia wydaje się dość interesująca. Przekładając to pojęcie na rodzimy grunt, wydaje mi się, że najtrafniejszym porównaniem będzie porównanie do systemu klientelizmu szlacheckiego, który opierał się na podobnych zależnościach, np. na osobistych i finansowych zobowiązaniach wobec głowy rodu. Aczkolwiek sam nie wiem, czy dzisiejsze układy polityczne nie są w same w sobie dobrym porównaniem.

Historia Enocha Johnsona była jedynie inspiracją dla autora książki i twórców serialu, dlatego w wielu miejscach losy Nucky’ego mogą być rozbieżne z informacjami o amerykańskim polityku i aferzyście. Autentyczny Enoch w 1941 r. został skazany na 10 lat więzienia i karę 20 tys. dolarów grzywny za oszustwa podatkowe. Schedę po nim przejął wtedy Frank S. Farley. Po wyjściu z więzienia Nucky nie wrócił już do aktywnej działalności politycznej, ani gangsterskiej. Natomiast jeszcze nie wiemy, jak potoczą się losy serialowego Enocha, ponieważ akcja drugiego sezonu dzieje się jeszcze w latach 20.

Louis Kuehnle (w serialu: Louis „Komandor” Kaestner) był przedsiębiorcą i wizjonerem. Chciał uczynić Atlantic City największą metropolią w Stanach. Konsekwentnie dążył do tego, realizując swoją politykę z sukcesami. Jednak nie zawsze legalnie – np. płacił za głosy w wyborach, a od zatrudnionych urzędników pobierał haracz w wysokości ok. 5-7% ich wypłat. Między innymi dlatego nowo wybrany gubernator Woodrow Wilson, późniejszy prezydent USA, doprowadził Komandora przed sąd. Wtedy za sfałszowanie wyborów otrzymał 6 miesięcy pozbawienia wolności (w serialu 5 lat). Wówczas na scenę wkroczył Nucky i przejął władzę po skompromitowanym Louisie.

Enoch Johnson bardzo szybko stał się lubianym i docenianym szefem machiny. Uzyskał duże poparcie zarówno wśród bliskich współpracowników, a także zwykłych, szarych obywateli Atlantic City. Był wyznacznikiem stylu – zawsze nienagannie ubrany, w drogich garniturach, w niebieskiej limuzynie oraz z kwiatkiem w butonierce. Wszystkie te motywy zostały dokładnie odwzorowane w Zakazanym Imperium.

Jeszcze o wielu innych smaczkach z życia Enocha Johnsona można by napisać i porównać je z wersją serialową, chociażby o życiu osobistym Nucky’ego, jednak zamiast tego, po prostu zachęcę do obejrzenia Zakazanego Imperium. Drugi sezon tego wyśmienitego serialu trzyma co najmniej ten sam poziom, co pierwszy. Na pewno jest ostrzejszy, bardziej brutalny – a to dlatego, że skupiono się na działaniach „młodych wilków”, ale nie zabrakło epizodów o zupełnie innym charakterze.

Jednocześnie nagromadzenie wielu ekscytujących wątków, nieprzewidzianych zwrotów akcji, a także dobrej gry aktorskiej, niesamowitej muzyki, przyczyniają się do wysokiej oceny Boardwalk Empire. Konstrukcja poszczególnych odcinków jest wg mnie wzorem do naśladowania. W każdym z nich ilość poszczególnych scen – rodzinnych, akcji, dramatycznych, została odpowiednio zbalansowana. Dzięki temu, każdy prawie 60-cio minutowy seans Zakazanego Imperium to uczta dla uszu i oczu. Zaś ostatnie 5 minut odcinka niemal zawsze robi na mnie piorunujące wrażenie i powoduje chęć obejrzenia kolejnego.

W mojej hierarchii, to jeden z najlepszych seriali w ogóle.

Kolejny, czyli trzeci sezon i prawdopodobnie ostatni, zostanie wyemitowany dopiero jesienią 2012 roku.

Zobacz także:

Hazard, przemyt i burdele, czyli Zakazane Imperium

recenzja pierwszego sezonu

Poniżej przykład „ePawn Arena”, jednego z gadżetów do smartphone’a, tabletu oraz PC-ta. Zapraszam do dyskusji.

Epifania jest bardzo ważnym świętem dla katolików. 2 tys. lat temu nowo narodzony Bóg objawił się poganom i niewierzącym, aby ci mogli oddać mu hołd i w konsekwencji dostąpić łaski bożej. Jest to symboliczne przejście z religii zamkniętej, tylko dla narodu żydowskiego, do religii powszechnej. Dzięki temu zbawienie mogą uzyskać wszyscy, a nie tylko naród wybrany.

W średniowieczu ukształtowało się przeświadczenie, że niewierzący i innowiercy byli reprezentowani przez Trzech Króli przybywających ze Wschodu. Monarchowie mają symbolizować wszystkich ludzi na Ziemi. Dlatego w sztuce inspirującej się chrześcijaństwem te postacie prezentowane są na różne sposoby – często jeden z nich jest młody, drugi stary, a trzeci na przykład ma inny kolor skóry. Czarnoskóry król ze Wschodu wszedł do kanonu postaci biblijnych w europejskiej sztuce sakralnej w XIV stuleciu. Poprzez takie przedstawienie Królów oddających cześć Jezusowi, chciano ukazać uniwersalność zbawienia, a także jego zwierzchnictwo nad wszystkimi narodami.

Tego dnia w Kościele zwyczajowo święci się kadzidło, mirrę i kredę. Zwyczaj ten funkcjonuje od ok. XV stulecia w przypadku kadzidła (wtedy święcono także złoto), a w przypadku kredy od XVIII wieku – wtedy też rozpowszechnił się zwyczaj pisania na drzwiach domu „K+M+B XXXX” – pod iksy należy podstawić aktualny rok. Powszechnie wiadomo, że ten skrót oznacza Trzech Króli przybyłych ze Wschodu – Kacpra, Melchiora i Baltazara. Jednak nie jest to prawda. Od zarania chrześcijaństwa inskrypcja CMB oznaczała: Christus Mansionem Benedicat, czyli Niech Chrystus błogosławi temu domowi lub Christus Multorum Benefactor, czyli Chrystus dobroczyńcą wielu – tłumaczenie skrótu wg św. Augustyna.

Potoczna nazwa święta nie jest adekwatna do przekazów biblijnych. W Piśmie nie ma informacji o Królach, ale o Mędrcach lub Magach. Ponadto żaden ewangelista nie podaje liczby Mędrców, jedynie Mateusz pisze o ilości złożonych przez nich darów – złocie, mirrze, kadzidle (2,1-12).

Królewskie imiona – Kacper, Melchior i Baltazar, pochodzą z późnych i niepewnych źródeł, nie są istotne z teologicznego punktu widzenia, ale za to są bardzo ważne w kulturze i tradycji chrześcijańskiej.

Here’s an excerpt:

The concert hall at the Syndey Opera House holds 2,700 people. This blog was viewed about 36 000 times in 2011. If it were a concert at Sydney Opera House, it would take about 13 sold-out performances for that many people to see it.

Click here to see the complete report.

Przesilenie zimowe jest magiczne dla wielu kultur, w tym np. perskiej, rzymskiej, słowiańskiej czy chrześcijańskiej. Z tej okazji w starożytnym Rzymie organizowano kilkudniowe uroczystości na część boga Saturna, a na terenach zamieszkałych przez Słowian świętowano początek nowego roku kalendarzowego, wegetacyjnego i liturgicznego. Święto Godowe dla naszych praprzodków było jednym z najważniejszych świąt w całym roku.

Ta data jest jedną z najistotniejszych także dla kultury chrześcijańskiej – 25 dzień grudnia, kilka dni po przesileniu, narodził się przecież Jezus Chrystus. Dzień narodzin Syna Boga nie został ustalony (ważne: ustalony) przypadkowo. Gdy chrześcijaństwo stało się religią panującą w Imperium Rzymskim, musiało przeciwdziałać innym kultom. Jeden prawdziwy Bóg nie dopuszczał możliwość wiary w inne bóstwo, niż on sam, dlatego zaczęła się powolna degradacja tradycyjnych kultów. „Ofiarą” tych działań stał się bardzo popularny w Rzymie perski bóg Mitra – Bóg Słońca, Sol Invictus (Słońce Niezwyciężone), Kosmokratos (Władca Kosmosu), którego narodziny czczono 25 grudnia.

W IV wieku naszej ery prawdopodobnie Juliusz I zarządził, że dniem narodzin Chrystusa będzie 25 grudnia. Data ta została wybrana z kilku powodów:

• jest to data magiczna (ze względu na przesilenie),
• 25 świętowano urodziny Mitry, „konkurencyjnego” boga, często porównywanego do Jezusa,
• w Rzymie obchodzono w tym czasie Saturnalia, kilkudniowe bardzo radosne święto na cześć Saturna,
• na podstawie informacji zawartych w Biblii.

Chrześcijaństwo było powszechnie znane z faktu, że swoje święta organizowało w miejsce uroczystości pogańskich. Celem takich działań było przede wszystkim zneutralizowanie kultów pogańskich i ewolucyjne zastąpienie ich świętami chrześcijańskimi. Najlepszym przykładem tego typu działania jest właśnie dzień narodzin Chrystusa.

Magiczne liczby, daty czy wydarzenia astronomiczne to bardzo wdzięczny i interesujący temat. Dlatego jeszcze nie raz poruszę te zagadnienia na swoim blogu. A tym czasem:

Wszystkim moim czytelnikom życzę wesołych świąt narodzenia Jezusa Chrystusa i boga Mitry. Niech słowiański nowy rok przyniesie wam samych sukcesów, a Saturn ma was w swojej opiece!

W dniu dzisiejszym i tak będzie pojawiało się mnóstwo informacji o 13 grudnia ’81, dlatego ja Stan Wojenny potraktuję jako przyczynek do tego wpisu.

Rota

To utwór poetycki Marii Konopnickiej, a także pieśń hymniczna. Pierwszy raz Rota została opublikowana w 1908 w czasopiśmie Przodownica. Powstała pod wpływem oburzenia prześladowaniami polskości w zaborze pruskim. Jest to pierwsza polska pieśń protestu (albo jedna z pierwszych).

tekst: Maria Konopnicka
muzyka: Feliks Nowowiejski
wykonanie: Warszawski Chór Międzyuczelniany

Siekiera, motyka

Utwór rozpowszechniony dzięki filmowi muzycznemu pt. Zakazane piosenki z 1946 w reż. Leonarda Buczkowskiego. Pierwotnie Siekiera, motyka śpiewana była przez mieszkańców okupowanej Warszawy, powstała w 1942 r., opowiadała o życiu w zniewolonej stolicy. Panował zakaz śpiewania tego utworu. Autorką tekstu była Anna Jachnina.

Dziwny jest ten świat

Tekst i muzyka: Czesław Niemen. Piosenka pierwotnie miała być protestem ideowym przeciwko socjalistycznym władzom w Polsce, jednak w 1967 r. owa władza postanowiła nagrodzić ten utwór za ideowe walory tekstu piosenki. Partia zamiast zwalczać Niemena i jego utwór postanowiła przyjąć go za dobrą monetę, dlatego w Opolu ’67 artysta otrzymał nagrodę szefa Radiokomitetu Włodzimierza Sokorskiego. Władza ludowa radziła sobie na różne sposoby ze swoimi ideologicznymi wrogami…

Protest dance

Piosenka Protest dance Renaty Przemyk powstała w 1990 roku i odnosi się do zmian ustrojowych w Polsce. Sam tytuł utworu wskazuje już na jego przesłanie, a wystarczy wsłuchać się w tekst i odnieść go do transformacji ustrojowej z przełomu lat 80. i 90., aby odnaleźć wiele aluzji do ówczesnej sytuacji politycznej.

Psalm stojących w kolejce

Psalm stojących w kolejce to jedna z najbardziej znanych piosenek Katarzyny Prońko. Po wprowadzeniu Stanu Wojennego zyskała jeszcze większą popularność ze względu na niektóre, bardzo dobitne sformułowania w tekście. Utwór Prońko był protestem przede wszystkim przeciwko sytuacji społeczno-gospodarczej w Polsce. Popularność tego utworu zbiegła się z ogłoszeniem Stanu Wojennego, przez co tym bardziej kojarzona jest z tym okresem.

Mury

Na zakończenie dodam piosenkę, która nie jest przykładem protest songu, ale przez wiele osób uważana jest za jego wzór. Myślę o utworze Mury Jacka Kaczmarskiego. Zwróćcie uwagę na ostatnie wersy tekstu, w którym artysta przedstawia zakończenie historii młodego i natchnionego śpiewaka – mury rosną, a u jego nóg kołysze się łańcuch, który chciał zerwać. Sam Kaczmarski powtarzał w różnych wywiadach, że ten utwór wcale nie ma pozytywnego zakończenia, a artysta nie udziela w nim rad, co jest dość charakterystyczne dla protest songów. Co ciekawe, na wielu koncertach ostatnia zwrotka, ta pesymistyczna, była wygwizdywana przez słuchaczy, którzy nie zgadzali się z jej przesłaniem.

A wam jakie pieśni protestu przychodzą do głowy?

Autorzy Uchwały Senatu RP o ustanowieniu roku 2011 Rokiem Marii Skłodowskiej-Curie argumentowali swoją decyzję między innymi w ten sposób:

Maria Skłodowska-Curie urodziła się 7 listopada 1867 roku w Warszawie. Pochodziła z rodziny, w której kultywowano tradycje patriotyczne. Była osobą wszechstronnie uzdolnioną: znała pięć języków, interesowała się socjologią, psychologią oraz naukami ścisłymi. Pod koniec lat osiemdziesiątych XIX wieku organizowała zajęcia dla dzieci wiejskich, w ramach których uczyła języka polskiego, historii, algebry, wcielając w życie ideały pozytywizmu. Za tę nielegalną działalność groziło Jej nawet zesłanie. Podczas I Wojny Światowej organizowała ruchome stacje rentgenowskie, dostała się na front, gdzie szkoliła personel medyczny jak wykonywać prześwietlenia.

Dwukrotna laureatka Nagrody Nobla w 1903 r. w dziedzinie fizyki i w roku 1911 w dziedzinie chemii, opracowała teorię promieniotwórczości i technikę rozdzielania izotopów promieniotwórczych. Dzięki Jej odkryciom powstała radiochemia – nowa gałąź chemii. Pod Jej osobistym kierunkiem prowadzono pierwsze badania nad leczeniem raka za pomocą promieniowania jonizującego.

Aby uczcić wybitną polsko-francuską badaczkę organizowano szereg imprez kulturalnych w całej Polsce – wystawy, wystąpienia, sympozja naukowe. Jednym z ciekawszych sposobów na zaprezentowanie sylwetki Marii Curie jest film animowany Tomasza Bagińskiego zrealizowany na polecenie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Zachęcam do obejrzenie animacji poświęconej polskiej noblistce.