Viva Evita!

Dzieje człowieka – wypełnione jego wzlotami, upadkami, wojnami, miłościami, zdradami czy żądzą zemsty – są świetnym zbiorem inspiracji dla ludzi sztuki. Jednakże powieści, malarstwo, teatr, muzyka, wypełnione dziełami opartymi na autentycznych wydarzeniach, zazwyczaj przedstawiają historie mężczyzn – żołnierzy, polityków, poetów. Artyści rzadko podejmują wątki związane z realnym życiem kobiet. Czy tego chcemy czy nie, społeczeństwa zachodnie się zdecydowanie zmaskulinizowane, parytety zaś nie rozwiążą tej sprawy. Warto jednak podkreślić, że coraz częściej i głośniej pojawia się termin herstoria (gra słów z ang. his-toria oraz her-storia). Dziś chciałbym przypomnieć o najsłynniejszej Argentynce XX w.

Maria Eva Duarte de Peron swoim życiem pokazała całej Argentynie, że pochodzenie nie ma znaczenia, że liczy się talent, zacięcie i konsekwentne dążenie do celu. Evita urodziła się w niewielkiej wsi niedaleko Los Toldos, oddalonego od stolicy kraju ponad 300 km. W wieku 15 lat wyjechała do Buenos Aires, gdzie rozpoczęła karierę. Maria Eva była aktorką przede wszystkim radiową, filmy z jej udziałem nie odnosiły takich sukcesów jak audycje Radia El Mundo, a potem Radia Belgrano. Oprócz tego była także modelką. Gdy stała się rozpoznawalna, zaangażowała się w politykę.

Pierwszym ważnym krokiem Evy Duarte w świat prominentów rządowych było poznanie Juana Perona, wtedy jeszcze Sekretarza Pracy. Do tego spotkania doszło na gali charytatywnej 22 stycznia 1944 r. Niedługo po tym zamieszkali ze sobą, a związek małżeński zawarli rok później. W 1946 r. Juan Peron został wybrany prezydentem Argentyny. Eva nie spoczywała na laurach, nigdy nie była w cieniu męża. Założyła i prowadziła Fundację Evy Peron, pełniła funkcję Ministra Pracy i Zdrowia, wspierała związki zawodowe, broniła praw kobiet, a także założyła kobiecą partię polityczną. W 1951 kandydowała nawet na stanowisko vice-prezydenta, ale opór najwyższych urzędników i wojskowych, a także pogarszający się stan zdrowia zmusiły ją do rezygnacji z kandydowania.

Eva Peron zmarła w 1952 r. Przed śmiercią otrzymała tytuł Duchowej przywódczyni narodu przyznany przez Kongres. Dla Argentyńczyków była symbolem walki i pasji.

Powyżej przedstawiłem bardzo pozytywną biografię Evity. Naświetliłem w niej Evę Peron, jako osobę wręcz kryształową, o czystych intencjach. Czy faktycznie taka była? Na pewno taka wizja funkcjonuje, jednak nie jest ona jedyna. Dlatego zachęcam do zapoznania się z musicalem Evita, w którym ukazano ciemną stronę tytułowej bohaterki. Po obejrzeniu tego filmu, widz zobaczy, jak prezentuje się inna wersja jej kariery, w jaki sposób – według wielu – pięła się na szczyt, a także jak traktowała tych, dzięki którym osiągnęła owy szczyt. W musicalu z 1996 r. (reż. Alan Parker) w Evę Peron wcieliła się Madonna, zaś narratorem był Ché, odgrywany przez Antonio Banderasa.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s