Videorecenzja: Genesis. Olśnienie

Serdecznie zapraszam do zapoznania się z moim nowym podcastem. Tym razem wziąłem na tapetę amerykańską fantastykę naukową, a dokładnie dwie powieści Poula Andersona wydane przez Solaris w jednym tomie – Genesis. Olśnienie.

Informacje o autorze i jego powieściach pochodzą ze strony wydawnictwa:

Poul Anderson (1926 – 2001) to jeden z największych mistrzów SF, stawiany na równi z Asimovem, Heinleinem czy Dickiem. Niniejszy tom zawiera dwie jego powieści, napisane na początku kariery Olśnienie i Genesis, powstałą w 2000 roku, Anderson udowodnił, że nawet w zaawansowanym wieku można pisać porywające książki SF – Genesis przyniosła mu nagrodę Campbella.

Genesis

Astronauta Christian Brannock osiąga nieśmiertelność pozwalając, by jego osobowość została przeniesiona do sztucznej inteligencji, która może badać galaktykę. Dwa stulecia później, kiedy Ziemia znajduje się na skraju kolejnej epoki lodowcowej Laurinda Ashcroft, ludzki interfejs z Terra Central, łączy się z superkomputerem, który miliony lat później staje się elementem Gai, sztucznej inteligencji Ziemi, będącej buntowniczą częścią galaktycznego mózgu. Kiedy ziemskie słońce zaczyna przygasać, SI Wędrowiec, w którym bytuje świadomość Brannocka musi zdecydować, czy świat, który zrodził ludzkość powinien zostać ocalony, chociaż Gaja wydaje się dziwnie nastawiona na jego zagładę. Wędrowiec wysyła Christiana, aby ten zbadał niepokojące wskazówki dotyczące tajemnic, które może skrywać Gaja,

Olśnienie uważane jest za jedno z najlepszych dzieł Andersona. Absolutna klasyka gatunku.

Co się stanie, kiedy Ziemia niespodziewanie opuści wycinek przestrzeni, który ma właściwości hamowania rozwoju inteligencji? W jedną noc iloraz inteligencji każdej żywej istoty wzrasta trzykrotnie. Jakie będą nieuchronne konsekwencje tak nagle zyskanego geniuszu? Co się stanie z ekonomią? Co zrobi farmer, skoro jego owce są superinteligentne?

Zapraszam do obejrzenia videorecenzji:

Podcast stworzony dla Wydawnictwa Solaris.

Wypluły go gwiazdy – recenzja Pana Lodowego Ogrodu

Serdecznie zapraszam do zapoznania się z moją konkursową recenzją opublikowaną na Polterze. Wypluły go gwiazdy to tekst poświęcony powieści Jarosława Grzędowicza pt. Pan Lodowego Ogrodu t.3. Na podstawie fragmentów tej publikacji nagrałem podcast o przygodach Vuko. Całą recenzję można przeczytać tutaj, natomiast podcast dostępny jest w tym miejscu, zapraszam.

Z Polter.pl:

Znaczna część naszej rodzimej fantastyki jest płytka, bezrefleksyjna i nastawiona na prymitywną ludyczność, a przede wszystkim – nadzwyczaj prosta. Pan Lodowego Ogrodu jest przykładem, że fantastyka nie musi być banalnym dziełkiem na dwa czy trzy wieczory, że „nawet fantastyka” może wpisywać się we współcześnie panujące nurty w literaturze i wiele na tym zyskiwać – powieść Grzędowicza stanowi świetny przykład utworu postmodernistycznego.

Podcast: Pan Lodowego Ogrodu

Pan Lodowego Ogrodu Jarosława Grzędowicza to świetny materiał na podcast czy dyskusję. Ta książka ma w sobie to coś, co powoduje, że chce się do niej wracać, a przyjemność płynącą z lektury jest niezapomnianym wrażeniem. Dlatego właśnie to dzieło Grzędowicza stało się tematem mojego podcastu. Choć książka nie jest nowa – pierwsza część została wydana w 2005 roku, mimo upływu kilku latach zasługuje na pamięć, szczególnie że czwarty tom ukaże się… z resztą, obejrzyjcie film, to się dowiecie!

Serdecznie zapraszam do zapoznania się z podcastem: Pan Lodowego Ogrodu.


Podcast: Cyber Falkon

Na Cyber Falkon pojechałem się bawić. Nie zamierzałem ani przez moment robić fotorelacji, ani tym bardziej videorelacji. Zamiast tego nagrywałem krótkie filmiki, z których powstał prezentowany przeze mnie podcast. Przy komentowaniu tego typu imprezy nie dało się uciec od ogólnej oceny, lecz nie skupiłem się na „obiektywnym” wyroku, a jedynie przedstawiłem wam subiektywną opinię.

Określenie „nagrywałem” jest pewnym nadużyciem, dlatego że większość ujęć zarejestrowała Beata, która dzierżyła kamerę w rękach. Dlatego, aby oddać Bogu to co boskie, a cesarzowi to co cesarskie, zaznaczę i podkreślę, że Beata jest współautorem tego podcastu. Bez niej  ten materiał by nie powstał.

Dziękuję przede wszystkim Beacie i Karolowi, a także wszystkim, którzy wystąpili w tym podcaście: Shonsu, Repkowi, Mateuszowi, Kubie, Piotrkowi, medykowi oraz Kredce!

Serdecznie zapraszam do obejrzenia videowpisu poświęconego Falkonowi 2010 oraz do zapoznania się z galerią Cyber Falkon.