„Krzyż” i „Mgła”

Dziś premiera filmu dokumentalnego pt. Krzyż, kontynuacji dokumentu Solidarni 2010, a za kilka dni (5 kwietnia) odbędzie się premiera książki pt. Mgła autorstwa Marii Dłużewskiej i Joanny Lichockiej. Twórcami nowego filmu dokumentalnego są Ewa Stankiewicz i Jan Pośpieszalski. Nie trudno domyślić się tematyki tej produkcji – tytułowy krzyż to oczywiście krzyż ustawiony na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie przed Pałacem Prezydenckim. Natomiast Mgła to zapis rozmów Dłużewskiej i Lichockiej z urzędnikami Kancelarii Prezydenta  Lecha Kaczyńskiego, czyli rozszerzona wersja filmu dokumentalnego o tym samym tytule.

Informacja o Krzyżu ze strony Fundacja Nasza Przyszłość:

Kontynuacja kontrowersyjnego filmu Solidarni 2010. Będzie to prawdopodobnie najgłośniejszym dokumentem 2011 r.

Jedna z najzdolniejszych polskich reżyserek we współpracy z Janem Pospieszalskim stworzyła poruszającą relację z Krakowskiego Przedmieścia. W czerwcowe, lipcowe i sierpniowe noce cierpliwie przyglądała się starciu dwóch światów pod Pałacem Prezydenckim. Konflikt, narastanie wrogości, wymiana argumentów, akty agresji, próby porozumienia… Kamera minuta po minucie rejestrowała spór o wolność słowa, wolność religijną, demokrację i prawdziwe przyczyny katastrofy pod Smoleńskiem. Tak pełnego obrazu spotkań pod krzyżem nie pokazały żadne wiadomości, nie przekazała żadna gazeta.

Książka dołączona do płyty zawiera wywiad rzekę z twórcami Krzyża – między innymi o cenie, jaką przyszło im zapłacić za Solidarnych 2010, oraz o roli wydarzeń na Krakowskim Przedmieściu w najnowszej historii Polski.

Zapraszam do zapoznania się z trailerem:

Informacje o książce Mgła ze strony: Wydawnictwo Zysk i S-ka.

Rankiem 10 kwietnia 2010 roku na lotnisku w Smoleńsku historia zmieniła bieg. W katastrofie rządowego Tu-154M zginął prezydent RP Lech Kaczyński wraz z delegacją. Ponieśli śmierć niedaleko Katynia, miejsca gdzie Rosjanie zamordowali kilka tysięcy polskich oficerów. Odeszli szefowie, ministrowie, elita społeczeństwa. Odeszli mężowie, żony, ludzie bliscy.

Mgła to pełen zapis rozmów odbytych w lipcu i sierpniu przez Marię Dłużewską oraz Joannę Lichocką z sześcioma urzędnikami Kancelarii Prezydenta Lecha Kaczyńskiego – Jackiem Sasinem, Adamem Kwiatkowskim, Marcinem Wierzchowskim, Jakubem Oparą, Andrzejem Dudą oraz Pawłem Zołoteńkim. Na podstawie tych wywiadów powstał już film. Teraz prezentujemy pełen zapis rozmów w postaci książki.

Bohaterowie opowiadają o swych przeżyciach w obliczu niewyobrażalnej tragedii, ale też o tym jak wyglądały przygotowania do wyjazdu prezydenta do Katynia, jak z ich perspektywy wyglądał tydzień żałoby i przygotowania do pogrzebu pary prezydenckiej, współpracowników, najbliższych przyjaciół. Opisują, jak w tle dramatycznych wydarzeń, toczyła się gra polityczna.

Mgła to rozmowy o prawdziwym obliczu katastrofy smoleńskiej. Historia opisana momentami chłodno, ale często też emocjami, łzami i gniewem.

Zapraszam do zapoznania się z filmem dokumentalnym Mgła oraz z moim komentarzem do niego.

Reklamy

„Mgła” – film dokumentalny o katastrofie smoleńskiej

Pierwszy polski film o katastrofie w Smoleńsku.
Reżyseria: Maria Dłużewska, Joanna Lichocka.
Scenariusz i realizacja: Ryszard Jaworski, Włodzimierz Resiak.

W filmie przedstawiono współpracowników ś.p. Lecha Kaczyńskiego, którzy przybliżyli atmosferę panującą wokół wizyty ówczesnego Prezydenta RP w Katyniu. „Mgła” to czteroczęściowy dokument dostępny na YouTube. Pierwsza część poniżej.

Zapraszam do zapoznania się z moim komentarzem do filmu MGŁA.

Łukaszenko 4.0

W „demokratycznej, wolnej i niepodległej” Białorusi odbyły się wczoraj wybory prezydenckie. Wygrał je oczywiście Aleksander Łukaszenko – tak rozpoczęła się jego czwarta kadencja. Oznacza to, że totalitarny reżim byłego agenta KGB nadal będzie funkcjonował w majestacie prawa. 19 grudnia prezydent Łukaszenko zdobył ponad 80% poparcia. Opozycję zaś brutalnie spałował.

Fot. PAP/Leszek Szymański

Łukaszenko z wyborów uczynił szopkę dla Zachodu. Do naszego wschodniego sąsiada przyjechało wielu reprezentantów OBWE, lecz nie mają oni wpływu na nic. Mogą jedynie wyrazić swoje niezadowolenie, ale co dalej? Czy Unia Europejska ma możliwość zareagować? Czy ma siłę mieszać się w wewnętrzne sprawy obcego państwa niewchodzącego w struktury Wspólnoty Europejskiej? Poza tym Białoruś jest pod wpływem politycznym i gospodarczym Rosji, a UE nie wtrąca się w wewnętrzne sprawy swojego „przyjaciela”.

Po co wybory, skoro i tak od początku było wiadomo, że je sfałszuje? A właśnie po to, aby upozorować demokratyczność Republiki Białoruskiej. Przypomina mi się sytuacja Polski zaraz po II wojnie światowej, kiedy to komuniści w  sposób „legalny” przejmowali władzę nad Wisłą, a Zachód nie reagował.

Opozycja białoruska i wielu niezależnych obserwatorów nie miała wątpliwości, że wybory i tym razem zostaną sfałszowane, ale czy tak się stało? To musiałoby udowodnić śledztwo, lecz na takie dochodzenie nie ma co liczyć. Znając realia Białorusi, praktyki Łukaszenki (zamykanie i bicie opozycjonistów, totalna kontrola mediów i układy gospodarcze), czynią z niego niekwestionowanego władcę państwa.

Czy Ostatnia Dyktatura w Europie ma szansę upaść? Wydaje mi się, że jeszcze nie – większość społeczeństwa jeszcze nie jest gotowa, aby zaryzykować i przeciwstawić się reżimowi, a na pomoc Zachodu opozycja nie ma co liczyć. Wprawdzie Ministrowie Spraw Zagranicznych Polski (Radosław Sikorski) i Niemiec (Guido Westerwelle) niedawno byli w Mińsku z wizytą, podczas której zostali zapewnieni przez Łukaszenkę, że wybory prezydenckie spełnią demokratyczne standardy, lecz na deklaracjach się skończyło.

Mroczna historia Rosji Władimira Putina

W filmie dokumentalnym Rosja – długie ręce władzy zaprezentowano ofiary Federacji Rosyjskiej i cara Putina. Poruszono temat Aleksandra Litwinienko, Władimira Bukowskiego, Anny Politkowskiej czy Ahmeda Zakajewa. W filmie ukazane są układy i mechanizmy rządzące polityką Federalnej Służby Bezpieczeństwa, czyli spadkobiercę KGB. FSB jest instrumentem walki politycznej, często krwawej i brutalnej, dba o bezpieczeństwo politycznego establishmentu. Rosja jest rządzona przez byłych oficerów KGB, którzy wychowani w poprzednim, jedynie słusznym ustroju, mają całkowicie inną mentalność, a przez to pogląd na wolność i demokracje.

Mam nadzieję, że po obejrzeniu tego filmu chociaż część z was skłoni się do refleksji. Zastanówcie się jaka jest różnica między ZSRR a Federacją Rosyjską. Czy zmieniła się rosyjska polityka zagraniczna? Osoby będące we władzy? Sposoby walki z przeciwnikami politycznymi? Czy istnieją wolne media?

Zapraszam do obejrzenie dokumentu pt. Rosja – długie ręce władzy produkcji TVP 2.

Bronisław Wildstein: Tragedia Smoleńska

W wielu przekazach medialnych śledztwo w sprawie Katastrofy Smoleńskiej jest prowadzone wzorowo. Rząd premiera Tuska współpracuje ze stroną rosyjską, która pomaga i robi wszystko, co w jej mocy, aby ujawnić przyczyny tragicznego wypadku, a polscy biegli otrzymują bez większych problemów wszystkie potrzebne informacje. Niestety sytuacja wygląda zgoła inaczej.

Na temat nieudolności polskiego rządu i sytuacji wokoło katastrofy lotniczej z 10 kwietnia powstało wiele różnych wpisów. Teraz chciałbym polecić dwa z nich. Pierwszy artykuł został zamieszczony dość dawno, bo 9 maja, lecz informacje w nim zawarte nie zdezaktualizowały się w ogóle albo w marginalnym stopniu. Zapraszam do przeczytania tekst pt. Katastrofa Smoleńska – kłamstwa i zwalania winy. Drugi tekst został opublikowany wczoraj – jest to wywiad z Antonim Macierewiczem.

Bronisław Wildstein, znany publicysta i dziennikarz, postanowił zająć się Tragedią Smoleńską. Owocem jego pracy jest jeden z odcinków „Bronisław Wildstein przedstawia”, w którym m.in. zaprezentowano wywiad z prof. Andriejem Iłłarionowem – rosyjskim ekonomistą, byłym doradcą prezydenta Władimira Putina.

Pierwszą część odcinka poświęconego Katastrofie Smoleńskiej znajdziecie poniżej.

Jak wygląda prawda nt. Tragedii Smoleńskiej? Co chcą ukryć polskie władze? Jaki interes miała w tym Rosja? Czy zamach jest prawdopodobny? Na te i inne pytania z chęcią podyskutuje, jeśli znajdzie się osoba zainteresowana rozmową na te tematy. Zapraszam do dyskusji.

Jak zniszczyć państwo?

Taki tytuł nosi wykład byłego agenta KGB, który w tej zaszczytnej i honorowej instytucji, piastował stanowisko specjalisty ds. propagandy. Tomas Schuman (Yuri Alexandrovich Bezmenov) przedstawia nowoczesny sposób prowadzenia wojen. Nie od wczoraj wiadomo, że najlepsze wojny są takie, które wygrywa się bez udziału żołnierzy i bez żadnego wystrzału. Najlepszym tego dowodem jest współczesna polityka Federacji Rosyjskiej, która szykanuje gazem Białoruś, Ukrainę, a także stanowi zagrożenie energetyczne dla Polski. Mimo, że na Bliskim Wschodzie czy w Afryce toczone są jeszcze tradycyjne konflikty (takie z użyciem ludzi i sprzętu), to era krwawych wojen już minęła. Dziś liczy się kontrola nad gazem, telekomunikacją, internetem i tradycyjnymi mediami. Bardzo istotne jest także poparcie ze strony rządzących polityków. Ale o tych sprawach lepiej niż ja opowie autor wykładu.

Tomas Schuman znany był także z proamerykańskich przekonań, dlatego gdy tylko mógł, wyjechał do Stanów Zjednoczonych. Wykład Bezmenova został wygłoszony w Los Angeles w 1983 roku.

Moim zdaniem warto zapoznać się z taktyką, jaką kiedyś stosował Związek Radziecki, a jaką teraz kontynuuje Federacja Rosyjska. Niestety, po obejrzeniu tego nagrania, mam przykre przekonanie, że kolejne etapy niszczenia państwa bardzo szybko postępują także w Polsce.

Jak zniszczyć państwo?

Wykład składa się z 7 części. Pozostałe znajdziecie na YouTube.